سلام دوستان خوبین؟چه خبرا؟
عیدتون مبارک
ببخشید اون دفعه کوتاه آپ کردم
اول از دوستانی که اون دفعه نظر دادن ممنون
از افروز گلم ممنون
از kamran_hooman_a_f هم ممنون
از کامرانه ی عزیز هم ممنون عزیز من جوابه میلاتو میدم شاید نمیاد
از سودابه نازنین مرسی که نظر دادی
نیلوفر جون ممنون من تورو اد کردم و خوشحال میشم باهات دوست بشم
زهره جون ممنون خیلی خوبی
یاسی جون ممنون چشم دوباره برات میلو میفرستم
از dj hossein هم ممنون
از همه ی دوستایه خوبم ممنون
خب امتاحانا رو خوب دادین؟راستی بچه ها 5شنبه تعطیله؟
اگه میدونین به منم بگینامان از این امتاحانا که دیگه وقت واسه آدم نمی زارن
الهی موهاشو نیگا
الهیییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی
وووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووو
آخی داره غدا میخوره قیافشو ببینین
این پوستر کاره خودمه امیدوارم خوشتون بیاد خوشحال میشم نظرتونو در موردش بدونم
خب این دفعه هر چی فکر کردم این دفعه برایه دوستایه گلم چی بزارم چیزی یادم نیومد.خلاصه بعد از کلی فکر کردن به این نتیجه رسیدم که مصاحبه un cut رو بزارم.البته خیلی تکراری شده ولی خوندنش جالبه چون مصاحبه ی خیلی خوبیه.
و البته بیشتره وبا نصفه میزارن و کامل نیست ولی این تا آخرشه
عليرضا:خوش امديد به برنامه ی un-cut برنامه ای که سعی می کنه هر هفته چهره های محبوب شمارو در مقابل دوربين قرار بده و سوالاتی بکنيم که مدتهاست شما می خوايد ازشون بپرسيد و اونا شايد تا به حال به اين سوالات جواب نداده باشن ومهمانان اين هفته ی ما دو چهره ی محبوب-موفق و پر هياهو هستن:کامران و هومن
عليرضا:سلام خيلی خوشحالم که باهاتون صحبت می کنم.خيلی سخته تا حالا من با دو نفر هم زمان در اين برنامه صحبت نکرده بودم در اين حالت...
کامران:سلام.خيلی خوشحاليم که اينجا هستيم و باهات صحبت می کنيم ما برنامه ی شمارو تا اونجايی که بشه دنبال می کنيم و می دونم که تا حالا با دو نفر صحبت نکردی ولی ما دو برادر هستيم که قلبامون يکيه.
عليرضا:بسيار عالی.اول می ريم سراغ سوالايی که ۵۰-۶۰ بار حداقل جوابشو داديد.اسمتون-فاميليتون-بچه ی کجا هستيد-چه طور شد که وارد موسيقی شديد؟
کامران:من برادر بزرگتر هستم.اسمم کامرانه کامران جعفری-متولد ۲۵ نوامبر که ميشه ۴ اذر.
هومن:من هومن جعفری هستم بعضی ها ou می نويسن ولی من oo می نويسم
کامران:اگر لاتين بخواين بنويسی با دو تاo می شه.
عليرضا:مطمئنا يک واو داره
کامران و هومن:
کامران:دوتاييمون تهران به دنيا اومديم و افتخار می کنيم ايرانی هستيم.خونمون هم گيشا بود خيابونه سی و يکم که الان اسمش مثل اينکه عوض شده شده کوی نصر.
عليرضا:پلاک؟
کامران:پلاک يادم نيست من ۹ سالم بود و هومن ۶ سالش بود که از ايران اومديم بيرون و به کانادا رفتيم بزرگ شده ی کانادا هستيم شهر موتريال.۸ سال اون جا مقيم بوديم.،مدرسه رو زبان فرانسوی خونديم کالج هم فرانسوی رفتيم چون کانادا اون قسمتی که ما بوديم زبان اولشون فرانسويه،سال ۹۴ بود که کوچ کرديم به ونکوور کانادا که يکی از قشنگ ترين شهرهای دنياس.
عليرضا:(رو به هومن)ماه-سال؟
هومن:۲۳ نوامبر.چون تولد ما ۲۳ و ۲۵ بيشتر اوقات تولدمونو يکی می گرفتيم،دوستای من و کامران ميومدن.۲۴ نوامبد تولد می گرفتيم
عليرضا:اخلاقها شبيه هست؟
هومن:شبيه هست ولی...چه جوری بگم!
کامران:من خودم می تونم از طرف خودم بگم خودمو خيلی نزديک به داداشم می دونم اخلاقها رو دقت نکردم شايد چون مسئله ی بزرگی نبوده دقت نکردم.
عليرضا:نه...کلا اخلاقها شبيه هست يا نه؟به هم نزديکين از نظر اخلاق؟
کامران:خوب نه شايد ۹۸٪ شبيه هم باشيم ولی خوب از يک نظرهايی با هم فرق داريم هر کدوممون روح و جسم و اخلاق متفاوتی داريم ولی بسيار شبيه به هم هستيم.
عليرضا:چيتون با هم فرق داره؟
کامران:هومن قلب خيلی بزرگی داره
هومن:نه نه نه من اينو بگم که کامران قلبش خيلی بزرگه.
کامران:نه من می خواستم اينو بگم که....حالا نگين چون برادرن و اینا...نه...ولی داداش من جوريه که من واقعا افتخار می کنم که روی صحنه در کنارشم و خودمو می بينم و اين که خودمو می بينم چون از نظر سليقه بسيار شبيه هم هستيم و هومن انسان خوبيه قلب خوبی داره و اون نمره يکه توی قلب من و خود من ازش خيلی ممنونم واقعا می گم هر روز من ازش ياد می گيرم و اين خيلی نعمت بزرگيه که خدا به من داده.
عليرضا:کدوم سخت گيرتره؟
هومن:هر دومون ولی در فيلدهای مختلف.
عليرضا:خوب توی چه فيلدی؟تو توی چه فيلدی سخت گيری؟
هومن:مثلا ما داريم يه موزيک ويدئو می سازيم مثلامن حواسم نيست کامران می گه اينجا رو بايد عوض کنيم يا کامران حواسش نيست من می گم...
عليرضا:يعنی وسواسی هستيد؟
هومن:بله وسواسی هستيم خيلی.بعضی اوقات من يه چيزايی رو می بينم که کامران نمی بينه اون يه چيزايی رو می بينه که من نمی بينم.
عليرضا:خوب اين از نظر کاری بود.توی زندگی...مثلا امروز می خوايد بريد بيرون.توی يک خونه زندگی می کنيد ديگه درسته؟
هومن:بله دو تا سگ هم داريم
عليرضا:ok حالا مثلا امروز می خوايد بريد بيرون کی زودتر حاضر ميشه؟؟
کامران:سوال خوبيه. می دونيد اگه من زودتر جواب بدم يا هومن فکر کنم دو تامون يکی جواب بديم.من نمی تونم بدون هومن حاضر شم هومنم فکر نکنم بتونه بدونه من حاضر شه
هومن:موهای همديگه رو درست می کنيم.چون سخته من بلد نيستم سشوار بگيرم بکشم.
بعضی وقتها کامران زودتر اماده ميشه بيشتر وقتها من.
کامران:من فکر می کنم هومن زودتر اماده ميشه ولی وقتی برای رفتن روی صحنه باشه مکافات های خودشو داره يعنی اخرين کارايی که بايد انجام بديم به هم احتياج داريم مثل يک اينه.باهم از خونه ميايم بيرون ولی هومن زودتر اماده ميشه.
عليرضا:کدومتون بيشتر احساسی هستيد؟
هومن:دو تامون احساسی هستيم ولی فکر کنم کامران بيشتر.
کامران:(با خنده)منظورت ضعيف تره؟
هومن:نه ضعيف تر نيست.....
کامران:دو تامون احساسی هستيم ولی من فکر کنم من بعضی وقتا زيادی احساسيم.
عليرضا:چی اذيتت می کنه؟
کامران:هيچی.
عليرضا:يعنی هيچ چيزی نمی تونه تو رو اذيت کنه؟
کامران:چرا اذيتم می کنه ولی با يک نفس عميق و دعا ازش می گذرم.چرا ناراحتم می کنه هر روز صبح که تلويزيون رو روشن می کنم چيزايی می بينم که ناراحتم می کنه يا چيزايی می شنوم که قلبم می شکنه اينا هر روز هست ولی امروز که به اين سن رسيدم....حالا شايد اين حرفی که بزنم بگن برای ما شده بابابزرگ و شايد بگن تو توی اون سنی نيستی که اين فکرو بکنی ولی خوشحالم که امروز اين فکرو می کنم که بعضی وقتها ادم بايد نفس عميق بکشه و فکرشو مثبت کنه و دعا کنه برای شخصی که حتی اگر اشتباه کرده يا دلی شکسته فقط با يک دعا و نفس عميق.
عليرضا:(رو به هومن)خوب تو؟توام بابابزرگ هستی؟
هومن:ما هر دومون اين جوری هستيم.فقط من اين جوری نيستم.اگر پدرو مادرم زنگ بزنن خوشحال باشن اگر دوتاييمونم ناراحت باشيم اتوماتيک خوشحال ميشيم
عليرضا:وابستگی وجود داره؟؟
هومن:دقيقا.
عليرضا:کدوم بيشتر؟به پدر يا مادر؟
هومن:دو تاشون فرق دارن اخه
عليرضا:کدوم بيشتر؟کدوم بيشتر می گن کامران جون يا هومن جون قربون شکلتون...عزيزم...
کامران:(با خنده)دوتاشون
هومن:مامانم،بابام که البته ولی مامانم که زنگ می زنه مثلا من صدام خسته اس زود می گه چی شده؟سرما خوردی؟نگران می شه
کامران:هر دوشون ارزش دارن من و هومن افتخار می کنيم.همه ی پدر و مادرها گلن و ارزش دارن ولی من و هومن فرزندهايی هستيم که افتخار می کنيم بهشون و هر چيزی خواستيم بهمون دادن حتی بيشتر هم دادن.
عليرضا:کامران تو چند ساله داری می خونی درسته؟هومن تازه شروع کرده يعنی نسبت به تو کمتر روی صحنه بوده.چند وقت بعده کامران اومدی؟
هومن:۱۷ سالم بود که توی بلک کتس شروع کردم.
کامران:ولی يک سال و نيم يا دو سال قبل از اين هم در کانادا می خوند.
هومن:بيشتر انگليسی می خوندم.
کامران:فارسی هم که می خوند اگر برنامه ای بود که من در اون زمان در گروه پرواز بودم در اخر برنامه ميومد که همه ی هوش و حواس من و رامين به هومن بود.هومن می خوند اهنگای ما رو هم دوست داشت و می خوند ولی من هيچ وقت نديده بودم که هومن ئاقعا وايسه و بخونه.يک سال که يه مسابقه ی هنری در high school داشت که من رفتم ديدم و واقعا سورپرايز شدم.اين موضوع مال ۲ سال قبل از اينکه وارد بلک کتس بشيم بود.
عليرضا:خوب!الان با هم روی صحنه برنامه اجرا می کنيد.مطمئنا به عنوان دو تا برادر نيستيت روی stage به عنوانه دو تا پارتنريد درسته يا نه؟
کامران:من خودمو می بينم هومنو می بينم.
هومن:اره منم همون کامرانيو می بينم مه تو خونه باهاش حرف می زنم،می ريم بيرون
کامران:من حرف شما رو می فهمم ولی می خوام يه چيزی رو به شما بگم که برای من خيلی مسئله احساسيه،اومدن روی صحنه با برادرم...روزی که تصميم گرفتيم هومن باهامون باشه و من با هومن باشم يک خوشحاليه بزرگی که داشتم اين احساسه بزرگ بود که امريکايی ها بهش می گنtrust اعتماد يعنی می دونستم مه اگر خودمو از پشت بندازم دو تا دست هست که منو بگيره.اين مسئله روی stage ،چرا يک همراه می بينم هومنو ولی هومن هميشه هومن جعفری خون منه.
عليرضا:خوب روی stage با هميدهميشه اين اتفاق می افته که مثلا ۴ تا کتسرت پشت سر هم می ريدمردم داد بزنن کامران کامران يا هومن هومن چه احساسی به اون يکی دست ميده؟
کامران:من پز ميام.می گم داداشمو انقدر دوست دارن.
هومن:منم همين طور خوشحال ميشم.من وقتی روی stage می رم همون شوخی هايی رو می کنم يا کامران با من می کنه که تو خونه می کنيم توی گوشی.وقتی می گن کامران انگار اسم منو گفتن.
کامران:من يه چيزی بهتون بگمبارها خيلی اتفاقها افتاده که واقعا هومن بدون اينکه بخاد خودش من خيلی طبيعی فهميدم بيشتر از خودش هوای منو داره.
عليرضا:يعنی اصلا ناراحت نمی شيد؟
کامران:نه اصلا.هومن نشون ميده که چه قدر لذت می بره...
عليرضا:بالاخره احساسات ديگه کاريش نميشه کرد.وقتی میری خونه تو فکرت هست که من چی کار دارم می کنم که اسم اون يکيو بيشتر صدا می زنن يا بيشتر مورد توجه و اهميته.
کامران:نه فکر نکنم مسئله ای باشه برای ما.توی فکرم دنبالش می گردم می بينم اصلا نيست مطمئنم هومن هم همی طوره.
هومن:دقيقا.
عليرضا:خوانندگی بيشتر براتون مهمه يا برادر بودن؟
کامران و هومن:برادر بودن.
عليرضا:خوانندگی بيشتر براتون مهمه يا احساساته قلبتون؟
کامران:سوالتونو متوجه نمی شم.
عليرضا:يعنی با قلبتون بيشتر کار می کنيد يا حرفه تون؟؟حرفه تون بيشتر براتون مهمه يا مسائل احساسيتون؟مثلا يه دختر خانومی با شما يا شما اشنا ميشه می گه قربونه شکلت من دوست ندارم شما خوانندگی کنيد شما هم عاشقش بشی يگی اقا احساساته قلبی من غلبه می کنه بر خوانندگی.
کامران:من فکر می کنم دليل اينکه می خونيم احساسات قلبی منه.من کامرانو می گم...
عليرضا:کدوم مهمتره برات خوندنت يا قلبت؟
کامران:قلب بايد بزنه که زنده باشمقلب به من احساس داده که به طرف خوانندگی برم.قلب بوده،احساس بودهکه به من گفته کامران تو لذت می بری وقتی می خونی انگار عقربه های ساعت وای ميسه و بهشته.برای همين فکر می کنم اين دو نا چيزه که خيلی به هم وصله.
عليرضا:می تونه کسی اينو ازت بگيره؟
کامران:کسی که منو دوست داشته باشه...پدرم،مادرم،خواهرم و برادرم و دوستانم که منو دوست دارن می دونن که من و قلبم يکی هستيم و من فکر نکنم کسی که واقعا کسی رو دوست داشته باشه بخواد از قلبش جدا کنه و بايد خوشحاليه اون شخص رو بخواد.
عليرضا:شما هم همين طور؟
هومن:اون شخص اگه نخواد من بخونم پس يعنی اون اون جوری که من دوست دارمدوستم داشته باشه نداره
عليرضا:يعنی اگه عاشق کسی هم باشی بهت بگه نخون می گی good bye? مثلا بگه اقا يا من يا خوانندگی کدومو انتخاب می کنی؟
هومن:(با خنده)اخه برام پيش نيومده.
عليرضا:ok يکی از پر هياهو ترين قسمت زندگی کامران و هومن رفتن به بلک کتس و جدا شدن از اونه.مطمئنا شنيديد حرفهايی که درباره ی شما در همين برنامه شد اگر هم نديديد بهتون گفتن...چی شد که جدا شديد؟
کامران:اول می خوام درباره ی اين بگم که گفتيد شنيديد يا ديديد.من و هومن e-mail های زيادی گرفتيم همچنين تلفن ها و فکسهای زيادی گرفتيم.من برنامه رو خودم نديدمولی شنيدم از طرف دوستداران کامران و هومن که يه کمی دلشون شکسته بود نه از ما يک احساس منفی گرفته بودن از کسانی که حرفايی زده بودند که دل دوستداران کامران و هومن شکسته بود...
عليرضا:صحبت های شهبال؟چه حرفيش به نظر تو اشتباه بود؟
کامران:من نيومدم اينجا که....بيبينيد من و هومن دوست نداريم چيز منفی بگيم ولی می تونم دليل خيلی منطقی رو بهتون بگم که دليل دليل اين که کامران و هومن امروز در بلک کتس نيستن چيه!...اختلاف سليقه!دوست دارم به طور خلاصه اينو بگم چون مسئله ی حساسيه من و هومن جوری تربيت شديم که...می دونی همون جريان نفس عميق و دعاسمن فکر کنم با يه نفس عميق و دعا و يک لبخند بشه جواب خيلی مثبتی داد و خدايی نکرده دو تا جوون چيزی نگن که يک شخصيت ديگری رو پايين بيارن.اختلاف سليقه...
عليرضا:اختلاف سليقه از چه لحاظ؟
کامران: می تونه از خيلی لحاظها باشه... ولی من می تونم بگم اوليت دليلش اختلاف هنريه.شعر-اهنگ-تنظيم-موسيقی.من دوست دارم با اين جواب به قول معروف پرونده رو ببندم
عليرضا:خوب هومن مطمئنا اگر برنامه هم نديدی فن هاتون بهتون گفتن به نظر تو کدوم حرف شهبال اشتباه بود؟
کامران:من يه چيزيم بگم که حرف اقای شهبال عزيز چه درست بوده چه نبوده ايشون يک منطقی برای خودشون دارن و ما احترام می ذاريم به منطقی که برای خودشون دارن ولی تا چه حدی اين حرف درست بوده با نه من نمی خوام اونجا برم من به سوالاتی مه شما می پرسيد جواب ميدم.
عليرضا:ايا شهبال حرفی که زد درست بوده؟
کامران:کدوم حرفش؟
عليرضا:مثلا ای که من رفتم کامران و هومن رو انتخاب کردم و دعوت کردم به بلک کتس!
کامران و هومن:بله درسته
عليرضا:حرف ديگش اين که اهنگهايی که کامران و هومن می خونن ساخته و پرداخته ی منه و من بايد بابتش سهمی دريافت کنم و تا به امروز چيزی دريافت نکردم.
کامران:سوال اول اينکه:ايشون به ونکوور اومدن و ما رو دعوت کردن و اينجا بايد بگم که هم من و هم هومن در نار موسيقی بوديم.کامران می خواست به ونکوور بياد يه کمک رامين زمانی عزيز،به کمک ژاکلين عزيز،و به کمک ديويد بتساموی عزيز.هومن انگليسی می خوند فارسی خيلی کمتر می خوند و هميشه من و رامين که مثل برادر بزرگ ماست می گفتيم هروقت اين تصميم رو گرفت که بياد،بياد و اين که هومن به گروه اضافه شد پيشنهاد من و رامين بود و شهبال عزيز به ونکوور اومد منو که قبلا ديده بود صدامم شنيده بود،صدای من و هومنو با هم شنيد اهنگ نرو رو براش خوندی،و اين جوری نبوده که هومن يه گوشخ ی خونه بوده و يوهو تصميم گرفته ،نه هومن ويدئوهاش هست صداشم هست که انگليسی می خوند اين از سوال اول و سوال بعدی...
عليرضا:شهبال می گه اهنگايی که شما می خونيد مثلا اهنگ ملودی رو من واسه دخترم ساختم رو بچه ها می خونن هنوزم می خونن و از روش در امد دارن ولی من در امدی ندارم.
کامران:من دوست دارم يه چيزيو بگم که توی دلم هست حقيقت هم هستش که کسايی رو که ما باهاشون کار کرديم،گروه بلک کتس بوديم،اون زمان من و هومن اگر ملودی رو خونديم اگر اهنگ،ويدئو و شعری که در زمان کامران و هومن بوده و دوستان شنيدن به وسيله ی صدای کامران و هومن بوده ما فکر می کنيم که کار گروهی بوده ما فکر می کنيم که اگر روزها،ساعت ها تا ساعت ۴-۵ صبح کامران و هومن در استوديو بودن با ديويد عزيزروی يک صدای کک کک کک درام کار می کرديم روی ملودی ها کار می کرديم به کمک ديويد به کمک شهبال فکر می کنم سهمی داشته باشيم که اگر شما دوست عزيز صدای کامران و هومن و تصويرشون رو ديديد ايا سهم ما نيست که اگر سال ها با هم کار کرديم اگر ساعت ها با هم بوديم...فقط کامران و هومن و شهبال نبودن خيليه ديويد عزيز ۱۵ سال برای بلک کتس زحمت کشيد که من و هومن فقط ۴-۵ سالشه شاهد بوديم که چه کمک هايی چه اثرهايی اضافه کرد به اين اهنگا بنابراين اگر امروز من و هومن می ريم يه اهنگ می خونيم به نام دختر ايرونی يا ملودی،ملودی عزيز دختر نازنين شهبال،من فکر نمی کنم کار اشتباهی می کنيم که اگر سهمی داشتيم،سهم احساسی،سهم مالی که اصلا،شهبال زحمت کشيد ۸۰٪-۹۰٪ رو ساخته و من فکر می کنم اگر صدای من و هومن باعث شد شما اون اهنگو بشنويد و تصوير ما،حتی از نظر قانونی هم ما هيچ کار غير قانونی يا غير انسانی نمی کنيم اگر ما يه کار گروهی شروع کنيم هر کدوممون يک قسمتشو به عهده بگيريم فکر می کنم تا اخر عمر بايد حقشو داشته باشيم که اسمی ازش بياريم.
عليرضا:صحبت از اين بود که سهمی که بايد شهبال بگيره،اسمون باز شده و يه شخصی از اسمون افتاده داره در صد زيادی رو بر می داره که متعلق به شهبال شب پره اس که اهنگ ساز وproducer اين گروه هستش که اون شخص مطمئنا سعيد صيام هست.
هومن:سعيد صيام که ما عمو سعيد صداش می کنيم ان قدر قلب خوبی داره که هر کاری کرده فقط کمک کرده و هيچی برای خودش نداشته از احساسش،از وقتش گذاشته.حتی پول هم گذاشته که کمک کنه و هيچ چيزی برای خودش نداره.انقدر قلبش خوبه که دلم يه جوری می شکنه که بگن...سعيدو نمی شناسن که اين جوری می گن
کامران:علی جان من دوست دارم حرف هومنو تکميل کنم. اگر می بينيد من صحبت می کنم با اجازه ی هومنه چون من با هومن يه رابطه ای داريم که...
عليرضا:نداريد!
کامران:بله.ولی منو هومن که نداريم فکر می کنيم که ثروتمندترين...
عليرضا:نه ندار يعنی اينکه....
کامران:نه می دونم ندار هستيم يعنی خيلی با هم نداريم.ولی انسان وقتی ثروتمنده وقتی خوشبخته...من فکر می کنم خداوند کسايی رو دوره ما گذاشته،فرشته هايی رو گذاشته که ما به خاطر اونا الان اينجا هستيم.يکی از دلايلی که قلب من شکست به خاطر مصاحبه ای که ديديد اين بود که اين شخص که اسمون باز شده من بهش می گم فرشته.بله!اسمون يک شخصی رو اورد توی زندگی ما در وقتی که که من و هومن تصميم گرفتيم به خاطر اختلاف سليقه،نه پولی که بگيمok حالا اگه نريم موقعيت از دست ميره نه اصلا.ما در سخت تريت شرايط تصميم گرفتيم که ادامه نديم با گروه بلک کتس به خاطر اختلاف سليقه چون حق يک جسم و يک روح که توی اين دنيا هست اينه که انتخاب کنه مخصوصا در کار هنری اختلاف ما انسانها به غير از اينکه يکی کوتاه يکی بلند و يکی اقا يکی خانوم سبکمونه.اقای شهبال حقشه که ۴۰ ساله يک سبک رو داره نگه داره ولی ما هم حقمون هست دنبال چيزی که می خوايم بريم.
عليرضا:چند در صد شهبال در موفقيت شما نقش داشته؟
کامران:سوالتو جواب می دم ولی بذار اينو کامل کنم...من دارم ميرم همون جايی که اسمون پاره شد و بزرگترين تصميم رو گرفتيم و حاضر بوديم برگرديم به ونکوورچون اجازه ی کارمون رو در امريکا بلک کتس برامون گرفته بود برای همين ديگه نداشتيم و انتظار هم نداشتيم که بگن بفرماييد اجازه ی کار...نه خيليم ازش ممنونيم از شهبال عزيز هر قدمی که برای ما برداشته که بسيار قدم خوبی بود بلک کتس برای شروع کار ما.برای ما اجازه ی کار در بلک کتس گرفت که با دل و جون کار کرديم سربازهای خوبی بوديم.در سخت ترين مرحله ی زندگيمون تصميم گرفتيم دو تا برادر دست همو گرفتيم و گفتيم اين تصميمو می گيريم حتی شده دوباره به کانادا برگرديم و دوباره به امريکا برای احساسمون و با اقای سعيد صيام اشنا شديم اقای صيام بله برای ما نقش يک فرشته رو داره که اين که اسمون باز شده راست می گه ولی بعد از اون چيزی گفته اين که فرشته اس اقای صيام يک فرشته اس که اومد هيچ احتياجيم نداره شما خودتون اقای صيام رو می شناسد قبل از من و هومن باهاش اشنا شديد.
عليرضا:بله
علی رضا امیر قاسمی : روی صحنه انرژی که به جود میارید چی می خورید که این انرژی رو به
وجود
میارید ؟
هومن : بیشتر وقت ها حتی غذا هم نمی خوریم !
امیر قاسمی : مواد مخدر چی ؟
هومن : به هیچ وجه ! سیگار هم نمی کشیم !
کامران : از هیچ نوع مواد مخدر استفاده نمی کنیم !
امیر قاسمی : مشروب نمی خورید ؟
کامران : یه ذره ! اونم تولد شما باشه !
هومن : اون طوری نیست که بگیم بچه ها شیشه رو بریم بالا !
امیر قاسمی : می دونید مثلا طرفدارانتون وقتی شمارو روی صحنه می بینن می گن الان کامران و هومن
توپ توپن که اینجوری می زنن و می رقصن !
هومن : خوب ما با تلفن هم حرف می زنیم هی از این طرف اتاق می ریم اونطرف اتاق !
کامران : خوب بیشتر انرژی رو هم وطنان می دن و موسیقی ! مثلا یه آهنگ هست مثل منو ببخش
هومن نشسته پیانو می زنه و خیلی ریلکس ! اما یه آهنگ هم هست
مثل من تورو می خوام که انرژی زیادی به آدم می ده !
امیر قاسمی : قضیه ی این رقص مایکل جکسون از کجا اومده ؟
هومن : خوب ما از بچگی به مایکل جکسون خیلی علاقه داشتیم ! البته کل خانوادمون دوستش دارن !
امیر قاسمی : قضیه ی این بازو بندی که روی بازوتون می بندین چیه ؟ آدم فکر می کنه که از این
انتظامات ها هستید !
کامران : خوب اون علامت صلح که ما روی بازوهامون می بندیم !
امیر قاسمی : این رقصیدن روی صحنه و بالا و پایین پریدن ها همراه با خوندن سخته ؟
هومن : خیلی سخت تر از اینه که یه نفر همینجوری ایستاده یا نشسته می خونه ! مثل اینه که به یه
نفر بگن بدو و حالا بخون !
کامران : خوب اینا حساب شده هم هستن ونیاز به تمرین زیادی داره !
امیر قاسمی : تو خونه کی شیطون تره ؟
هومن : تقریبا نوبتی شیطون می شیم ! بعضی وقت ها من و بعضی وقت ها کامران ! اما اگه دوتایی با
هم شیطون بشیم که دیگه هیچی !
امیر قاسمی : اگه کسی خواهر شما رو ببینه و بعد بگه که این چقدر خشکله ناراحت می شین ؟
هومن : اگه بد بگه خوب هر کسی ناراحت می شه ! اما اگه همینجوری بگه این چقدر خشکله خوب
خوشحال هم می شم و می گم این خواهر منه !
در کل بستگی به نوع گفتنش داره !
امیر قاسمی : آشپزی تون چطوره ؟
هومن : خوبه !
امیر قاسمی : همه چیز بلدین درست کنین ؟
هومن : آره ! قورمه سبزی ! فسنجون !
کامران : مادرمون بیشتر اصرار کرد که ما یاد بگیریم که اگه یه روزی من نباشم شما بتونید یه چیزی برای
خودتون درست کنید !
امیر قاسمی : وقتی کامران آشپزی می کنی تو چی کار می کنی ؟
هومن : من می خورم ! ظرفارو می شورم !
امیر قاسمی : خونه رو خودتو بهش می رسین ؟
کامران : خوب آره ! اما این روزا پدرمون باهامون هست و کمکمون می کنه !
امیر قاسمی : این اخلاق رو دارید که مثلا لباسانتون رو پرت کنید رو تختتون و بعد برید ؟
کامران : آره ! خیلی وقتا این کار رو می کنیم !
امیر قاسمی : کی لباساشو بیشتر تا می کنه و آویزون می کنه ؟
کامران : هومن !
هومن : نه ! شاید یکی بیشتر از کامران !
امیر قاسمی : خوب می دونم که هر کدومتون یه دوست دختر دارید ! چون هر کسی تو زندگیش یه
عشقی داره ! اما حالا به فکر ازدواج هستید ؟
هومن : نه اصلا ! اما نه این که هیچ وقت ! فعلا اصلا تو فکرش نیستیم !
کامران : من تو فکرش هستم ! اما امشب که دیر شد !
امیر قاسمی : فکر می کنید که یه روزی یه زن رابطه شما رو به هم بزنه ؟
هومن : نه ! هیچ وقت !
امیر قاسمی : فکر می کنید که یه روزی هر کدومتون یه آلبوم جدا وارد بازار کنید ؟
کامران : اصلا تو فکرش نیستیم !
هومن : ما به هم نزدیکیم چون برادر و رفیقیم ! نه به خاطر این که خواننده ایم !
امیر قاسمی : دعواتون نمی شه ؟
هومن : نه ! اصلا !
امیر قاسمی : اختلاف سلیقه ندارید ؟
هومن : نه اصلا ! مثلا ما می ریم فروشگاه لباس بگیریم ! کامران می گه من از این لباس خوشم میاد !
من بهش می گم کامران این بهتره !
کامران هم می گه آره من دنباله همین بودم !
امیر قاسمی : حرف آخر رو کی می زنه ؟
کامران : منو هومن می دونیم که چقدر می دنیم و چقدر نمی دونیم ! به خاطر همین همیشه با هم
مشورت می کنیم و حرف آخر رو با هم میزنیم !
امیر قاسمی : سخنگو بیشتر کیه ؟
هومن : کامران ! اما اون چیزی رو می گه که با هم تصمیم گرفتیم که بگیم !
امیر قاسمی (با خنده) : پس تو بیشتر مرد عملی !
امیر قاسمی : بیشتر چه وقتی اضطراب دارید ؟
کامران : بیشتر یک دقیقه قبل از این که بریم روی صحنه ! مثلا ما کلی سفارش کردیم میریم رو صحنه
می بینیم میکروفون خرابه یا باطریش تموم شده یا می ترسیم نوازنده اونجایی که باید بزنهنزنه و ... ! به
خاطر همین تا بریم رو صحنه منو هومن مثل برف پاک کن ماشین هی می ریم اینور می ریم اونور ! اما
وقتی می ریم رو صحنه اضطرابمون تموم می شه ! اما اگه خدایی نکرده بازم مشکلی باشه همونطوری
دیگه ادامه می دیم !
امیر قاسمی : حرفی ندارید برای گفتن که گفته نشده باشه ؟
کامران : نه ! فقط بگم ما تا سال دیگه بیست تا کنسرت داریم و مردم می تون بیان و ما در اونجا در
خدمتشون هستیم و کوچیکشونیم ! اینجا جا داره از سعید صیام ، رامین زمانی عزیز که قبل از این که
بیایم تو گروه بلک کتز تو یه گروه دیگه بودیم به نام پرواز و از اونجا دیگه ما با هم یکی شدیم ! بعد تو گروه
بلک کتز آهنگ سوگند ، نسل عشق ، نرو نگو نمی شه ، لیلی و بگو منو کم داری را ساخت و توی
آلبوم بیست هم خیلی زحمت کشیدن ! و مریم حیدرزاده عزیز ! در واقع این تیمی که با ما بودن
بچه ها به خدا عکسا نمیاد به هزار بد بختی درستشون می کنم ولی هر کار واسه دوستایه گلم بکنم کمه
خب دوستانه گلم من دیگه از خستگی دارم میمیرم.دوستون دارم
قربونتون
خواهشن نظر بدین
bye bye
I love K&H 4 ever
.jpg)
از سحر ـ هومن ـ۲۰ عزیز ممنون از شادیه گل ممنون از المیرا جون راشتی چرا فکر می کنی اون آقایی که نظر دادن پدره افروز نیستند؟
